و دشمنِ ائمه شوند و ديگر معذور نباشند . و براى مستضعف از نظر مذهب چند معنا اند : 1 - اكثر اصحاب گفته‌اند : كسى است كه امام را نشناسد و منكر او هم نباشد و نسبت به شخص معينى ولايت نورزد . 2 - مفيد در عزِّيه گفته است : كسى است كه اظهار دوستى با ائمه دارد و نسبت به برائى متوقف است . 3 - ابن ادريس گويد : كسى است كه اختلاف مذاهب را درك نكند و با اهل حق دشمن نيست ، و اين معنى موافق‌تر با اخبار است . از مجلسى ( ره ) - يعنى به ياد آرم كه به واسطهء گناه ، خدا ما را هم پايهء مستضعفان مىكند با اينكه مخالف مذهبند ، يا اينكه من نگرانم كه با مخالفان مستضعف در بهشت همراه باشم ، امام فرمود : درجهء شما با آنها يكى نيست . از مجلسى ( ره ) - « فقتلوا مثل حمزة و جعفر » شايد ذكر اين مطلب اشعار به اين باشد كه ارتكاب اين عملِ زشت سبب شده كه ايمان در دل آنها ننشيند و توفيق ايمان درست نيابند يا خودِ اين سابقهء بد دليل اين است كه ايمان حقيقى ندارند از اين راه كه چون شقاوت و تعصب به جايى رسد كه مانند اين نفوس مقدسه را كشد اگر هم اظهار ايمان كنند به صورت باشد نه به معنى و يا منظور اين است كه اگر در علم الهى لطفى در بارهء كسى باشد او را نمىگذارد كه مرتكب چنين اعمالى گردد و كسى كه مورد لطف خدا نيست توفيق ايمان درست نيابد چنانچه ما روا نمىداريم كشنده‌هاى پيغمبران و ائمهء هدى موفق به توبهء حقيقى و ايمان كامل گردند ، و گفته‌اند : ذكر اين قسم بر سبيل مثل است و اين خبر دلالت دارد كه توبهء قاتل حمزه بر وجه يقين پذيرفته نشده و در كتب عامه وارد است كه پيغمبر ( ص ) توبهء او را پذيرفت ولى فرمود : از مدينه بيرون باش كه من نمىتوانم روى كشندهء عمويم